آواره

هر کجا هست قدم های من آواره
نقش پاهم چو سیمای من آواره

 

 

 

سوز هجران و غم بی وطنی هاست بجان
متواری شدم آوای من آواره

 

 

 

زین سفر تا به قیامت نرسد آوازم
گر چه خاموش شدم نای من آواره

 

 

 

کوچه و باغ چمن ناله کند از غم من
بیفزاید چو غم های من آواره

 

 

 

یکدو دم راحت جان نیست میسر مرا
چون مسافر شده ام وای من آواره

 

 

 

کی رساندست باین روز المناک مرا
تا رسد باز چو همتای من آواره

 

 

 

کس نپرسد چنان میگذرد روز من
با غم واشک چو شبهای من آ واره

 

 

 

بخدا کور شده چشم ز بس میگیریم
چشم اگر نیست چه بینای من آواره

به کی گویم که زرغون شده است باغم یار
از که دیدم ستم های من آواره

 

 

لینک