دوستان گرانقدر و عزيزان همدل سلام و سلامتي بر شما باد!
مدتي شد كه نسبت مشاكل تخنيكي و انترنيتي, دو قطعه شعر گونه ها از صفحهء سايت كم طالع ما,همراه با پيام هاي مرواريد گون و محبت آميز شما,محو و پاك شده است. اينك آن دو غزل را مكرراً به شرف مطالعهء شما عزيزان تقديم ميدارم.

بـــهـار غــربـت
آمـــد بـهـار و بـلـبـل، گـــــــل پـيـرهـن دريــــــــــــده
دامـــــــــــن كـشـان بــر آيـــد سـبـزِ چــمــن رســــيده
شــمـع و شـراب و مــسـتـي، فـــصـلِ نـشـاطِ هـستي
پــــروانه چـــون بـسـوزد آنـــــدم بــــه تــــن رسـيـده
اشـكـم چـو خـون فشان است سوي وطن روان است
كـــز شــوق ديـــــــــدن دوسـت، اشـكِ روان چــكـيـده
شــيـنـد بــگـردِ هـــــــر گـــل، آن انــدلـيـب صــــحـرا
شــــد پـــر شـكـسـتـه مـــــرغ ام  بــر آشـيـان خـزيـده
"مـــائـيـم و مـوج سـودا، شـب تـا بــــــروز تــنـهــا "
عـشـق وطــن بــــــه جـــــــانـم بـر قـلـب مـــن تـنـيده
يــــــارب ز كــــي بـنـالـم آن را كـــه چـــرخ گـــردون
غـــربـت نـصـيـب مــا كــرد رنـجـي كــــه كـس نـديـده
بـــي نــــام و بـــي نـشـانــم، آزردهً زمـــــــــــــــان ام
فـــريــــاد چـــون اسـيـري گــــــــوش جـهـان شـنـيده؟
نــــــوروز بـهـار اسـت، گــــل هـــــاي ايـــن ديــاران
بـــــوي نـــدارد هــرگــز، گـــل هـــاي رنــگ پـــريــده
(زرغــون) شـود چـمن زار، خارو خـس اش بـچـيـنـند
تـــا كــي در انــتـظـارش، چـــون قـــامــتم خــــــمـيـده

مزار لاله زار

از ما رسان پيامي آن شاه اوليــــــــــــــــــا را
غم ميكند فزوني هجرت بسوخـــــــــــــت ما را
من طالب خدايم, در ذكــــــــــــــــر او فنـــــــايم
يــــــــــــــارب تفـــقدي كن بر درگهت گـــــدا را
نعت و دردِ وافــــر, حمـــــــــد و صـــلات گويم
شافــــــــــــــــــعي روز محشر سلطان انبياء را
(آنها كه حق شناس اند از قيد تـــن خلاص اند
دايم در اقـــــتباس اند انـــــــــوار مصطفي را)
نـــــــــــــوروز ژنده بالا بر تخت شاه شــــــــنيد
در خواب دوش ديدم عـــــلــــي مرتـــــــضي را
من اهل شيـــعه نيستم لـــــــــيــــــكن ارادتم بين
خـــــــــــــــاك درش كشيدم بر چشم سرمه سارا
اخلاص من چنان است بر خندان حيــــــــــــــدر
پُرخون نمود حسين اش آن دشـــــــــت كربلا را
در العطش بسوزيم يك جـــــــــرعه زان مي ناب
ساقي حوض كــــــــــــــــوثر نوشيد بمن خدا را
آسايشي نـــــــــداريم در روزگـــــــــار غـــــربت
هرگز وطن نبـــــاشد اينجــــــا مقــــام مــــــا را
اي شــــــــاه خوبرويان عرضــم قبول بـــفرما
لطفي بكن كــه بينم ديــــــــــــــدار آشنــــــــا را
نوروز نوبهاران گل هـــــــاي لالـــــــــه رويــد
گلگون كنيد عزيزان رنگين مـــــــزار مــــــا را
خوش گفت حافظِ دهر (زرغون) شنو ز غيبش
(دل ميرود ز دستم صاحـــبدلان خــــــــدا را )

الحاج محمد ابراهيم زرغون

/ 1 نظر / 15 بازدید
مهرانگيزساحل

سلام شاعر شيرين سخن محترم آقای زرغون ! اينهم يکی از خوشبختی های من که سروده بهارغربت يکبار ديگر سايت نازنين تانرا آراسته تر نمود.واقعآ اين سروده از آنچه که دراعماق قلبم است بيان نموده.وسروده ديگر که دروصف مولای متقيان سرايش يافته قابل قدر است چون ما سنگچلهای آن درگاه باعظمتيم ٫وقتی از زادگاه خود واز وصف آن دربار ميشنويم بخود ميباليم گويا آنهمه از آن ماست .به استقبال سروده نازنين تان از استاد شهريار : علی ای همای رحمت ٫تو چه آيتی خدارا/ که بما سوا فگندی همه سايه همارا ....... سلامت باشيد وبه فروز جان وآسيه جان پيامهای خواهرانه مرا وسيله شويد./مهرانگيزساحل/