دوستان همدل و همزبانانم و آن عده عزيزان كه با نامه هاي  پرمحبت شان بر من منت گذاشته اند  سلامِ  و سعادت باد گفته و تازه ترين غزل گونه ام را خدمت تان تقديم ميدارم.

آرزو

مُـــرديم زيــــر ســايــه ً ديــــوار آرزو
نـامـد بــدســــت پـــرتو انــــــوار آرزو

يك عمر بوده ايم در آن بند سيــم و زر
ايــن اســـت هـــواي ديده ً بيـدار آرزو

آنـرا كــه جـز هوس پي خود ميكشاندم
رازي بُــــــــــود ز پــرده ً پــنــدار آرزو

گر ميـرود زدسـت اميـدم دريـغ نيـــست
كـــام دلــي نـگشــت امــيــــــدوار آرزو

وسعت اگر دهيد هوس و آرزوي خويش
جز اشك و حسرت است به كـردار آرزو

رفـتنـد عـاشقـان ِ هوس در مغــاك حرص
هــرگــز نـخـورده انـد ز مـــي پـــار آرزو

دارم فــقــط امـيــد بـه آن ذات بـي مــثال
تــا حــك نـمـوده مُـهـر بـه جبين كار آرزو

از روزن خــيـال بـه بن بست چــون رسيم
(زرغون) مــده ز كــف ســـرو افسار آرزو

الحاج محمد ابراهيم زرغون

/ 0 نظر / 5 بازدید