عشق

عشق اگر بر دل زند جان در تنم یاری کند

نفس آتش سوز ما از خویش بیزاری کند

جسم خاکیم التجای ما به حق دایم بّود

گر قبول افتد ثنای ما مددگاری کند

یار گردد یاور ما عشق گردد سایبان

ناله همسویی کند دلدار دلداری کند

درمصیبت ها توانِ میدهد این عشق مرا

در غم و درد وجدایی یار غمخواری کند

از مجازی گر بیرون آیی حقیقت واثق است

معرفت گردد نصیب و بخت بیداری کند

تا ابد خواهم به بند عشق زندانی شوم

صید بسمل کی چو فریاد از گرفتاری کند

مست جامٍ باده و مینای عشق او شدم

وعدهً عیشش مرا سرمستِ هوشیاری کند

اشک ها مانند مروارید سفتن بایدت

تا ز بحر و موج، رحمت ها گهر باری کند

ساغر عجزم شکستن بردر آزمون عشق

زین تحمل صبر می باید که بسیاری کند

عشق می شوید غبار زنگ از دلهای ما

آتش کبر و هوس بر ما بسی خواری کند

شوق منزل دارم و تا در رهش قربان شوم

جذبه های عشق اسماعیل ره داری کند

سر بسایم بر در آن آستانش صبح و شام

تا اگر معبود ما رحم چو پنداری کند

این سعادت را زهی از عجز تفویضم نمود

از برای عشق، زرغون خویشتن داری کند

/ 0 نظر / 27 بازدید